کنترل زیستی فرسایش بادی: بررسی پتانسیل MICP به عنوان یک فناوری پایدار (مقاله کلیدی)
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی
کد مقاله : 1707-ISSC19
نویسندگان
هیات علمی
چکیده
هدف از این پژوهش، تولید مالچ سازگار با محیط زیست با استفاده از روش رسوب میکروبی کربنات کلسیم (MICP) می باشد. نتایج این پژوهش نشان داده است که در شرایط صحرایی بر خلاف شرایط آزمایشگاهی، باکتری های بومی Bacillus licheniformis 1D1 و Bacillus mojavensis 2D2 توانایی بالاتری در تثبیت ماسه هایروان نسبت به باکتری غیر بومی Sporosarcina pasteurii داشته اند. به دلیل ترسیب کربنات کلسیم(97/5 -94/3 درصد در شرایط آزمایشگاهی و 87/4-3 درصد در شرایط صحرایی)، در بین ذرات شن طی فرآیند MICP ، به شکل های واتریت، آرگونیت و کلسیت(بر اساس نتایج XRD و (SEM ، به طور معنی داری مقاومت خاک افزایش و فرسایش پذیری بادی کاهش یافت. مالچ پاشی زیستی، باعث افزایش مقاومت فروروی(10-30/8 برابر در شرایط آزمایشگاهی و 57/7-24/5 برابر در شرایط صحرایی(، چسبندگی (40/30-79/13 برابر در شرایط آزمایشگاهی و 04/15-94/9 برابر در شرایط صحرایی) و سرعت حد آستانه فرسایش بادی نسبت به ماسه روان بدون تیمار گردیده است که در نتیجه آن، در شرایط صحرایی، فرسایش پذیری بادی ماسه ها، 88/91-07/84 برابر نسبت به ماسه روان بدون تیمار کاهش یافت.
کلیدواژه ها
موضوعات