اثرات مدیریت بلندمدت کودی بر کربن خاک، زیستتوده میکروبی و فعالیت آنزیم بتاگلوکوزیداز در کشت گندم
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی
کد مقاله : 1082-ISSC19 (R1)
نویسندگان
1دانشجو
2هیئت علمی
چکیده
خاک نقش کلیدی در پایداری کشاورزی و ذخیرهسازی کربن ایفا میکند. این پژوهش با هدف بررسی اثرات بلندمدت مدیریتهای مختلف کودی بر شاخصهای بیولوژیکی و فرم های کربن خاک شامل کربن آلی خاک (SOC)، کربن زیستتوده میکروبی (MBC)، تنفس میکروبی (SMR) و فعالیت آنزیم بتاگلوکوزیداز (βG) در سیستم تناوب گندم–ذرت طی 7 سال در دو عمق (0–15 و 15–30 سانتیمتر) انجام شد. شش نوع مدیریت کودی شامل شاهد بدون کود (CO)، کود شیمیایی (NPK)، کود گاوی (MF، MNF)، کمپوست پسماند (CF، CNF) و خاک مرجع بدون کشت (RE) مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که تیمارهای تلفیقی CNF و MNF بهطور معنیداری موجب افزایش SOC، βG و SMR نسبت به سایر تیمارها شدند. در مقابل، تیمارهای RE و CO پایینترین مقادیر را داشتند. این نتایج بیانگر نقش همافزایی کودهای آلی و شیمیایی در بهبود فرآیندهای زیستی و کربنی خاک هستند. لذا، استفاده از کودهای تلفیقی به عنوان راهبردی مؤثر برای بهبود سلامت خاک و افزایش پایداری تولید گندم در مناطق نیمهخشک توصیه میشود.
کلیدواژه ها
موضوعات