تأثیر اندازه و فعال سازی بیوچار بر غلظت فلزات سنگین در کمپوست مشترک پسماند جامد شهری
پذیرفته شده برای پوستر
کد مقاله : 1044-ISSC19 (R1)
نویسندگان
1دانشجوی دکتری گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2استاد گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
چکیده
بیوچار بهمنظور کاهش اثرات نامطلوب فرایند کمپوستشدن و ارتقای کیفیت کمپوست نهایی مورد استفاده قرار میگیرد. با این وجود، کاربرد بیوچار فعال و تأثیر اندازه ذرات آن کمتر مورد توجه واقع شده است. در این پژوهش بخش آلی پسماند جامد شهری با بیوچار 2 تا 4 میلیمتر (B2-4mm)، بیوچار 1 تا 2 میلیمتر (B1-2mm)، بیوچار 5/0 تا 1 میلیمتر (B0.5-1mm)، بیوچار فعالشده با H2SO4 (AB0.5-1mm-H2SO4) و NaOH (AB0.5-1mm-NaOH) برای تهیه کمپوست مشترک مخلوط و به مدت 90 روز اجرا شد. طرح آماری به صورت سنجههای تکراری با دو فاکتور (انواع بیوچار و زمان) در سه سطح (0، 5 و 10 درصد) و دو تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که در کمپوست نهایی تیمار B1-2mm 10% دارای کمترین غلظت Pb و تیمار AB-NaOH 5, 10% دارای کمترین غلظت Cu و Cd بود (p<0.05). بر اساس حد مجاز فلزات سنگین در استاندارد ملی ایران کمپوستهای تولید شده کمتر از حد مجاز آلودگی به فلزات سنگین بودند اما تیمار شاهد از نظر غلظت کل فلزات سنگین و عصارهگیریشده با DTPA دارای بیشترین مقدار بود و افزودن بیوچار به ویژه بیوچار فعالشده با NaOH و بیوچار در اندازه کوچکتر (5/0 الی 2 میلیمتر) باعث کاهش غلظت کل و زیستفراهمی فلزات سنگین شد.
کلیدواژه ها
موضوعات