کارایی بیوچار و ریزجلبک در کاهش رسوب‌زایی خاک جنگلی متاثر از آتش

پذیرفته شده برای پوستر
کد مقاله : 1528-ISSC19 (R1)
نویسندگان
دانشگاه گیلان
چکیده
آتش‌سوزی ‌یکی از عوامل اصلی فرسایش خاک در اکوسیستم‌های جنگلی است. این پژوهش با هدف بررسی کارایی بیوچار و ریزجلبک Scenedesmus sp. در کنترل رواناب و رسوب یک خاک جنگلی متأثر از آتش‌سوزی با بافت لوم سیلتی انجام شد. تیمارها عبارت بودند از : 2 و 5 % بیوچار، ریزجلبک، 2 و 5% بیوچار با ریزجلبک و تیمار شاهد. مقدار رواناب و رسوب در آزمایشگاه، تحت باران شبیه‌سازی شده با شدت 55 میلی‌متر بر ساعت اندازه‎‌گیری شدند. نتایج نشان داد که همه تیمارها تأثیر معنی‌دار بر کاهش تولید رسوب داشتند و به‎‌غیر از 2 درصد بیوچار، همه تیمارها موجب کاهش معنی‌دار رواناب نیز شدند. اما تیمار ریزجلبک با 80 درصد کاهش، بهترین عملکرد را در کاهش رسوب‌زایی نشان داد و ترکیب بیوچار با ریزجلبک، کارایی بیوچار را در کاهش رواناب و به‌ویژه رسوب افزایش داد. ریزجلبک‌ها با تولید پلیمرهای خارج‌سلولی و تشکیل پوسته‌های زیستی، و بیوچار از طریق بهبود نفوذپذیری می‌توانند موجب کنترل رواناب و فرسایش شوند. بنابراین بسته به هدف موردنظر (کاهش رواناب یا کاهش رسوب و یا هر دو)، بیوچار و ریزجلبک به صورت منفرد و یا ترکیبی، می‌توانند در بازسازی خاک‌های جنگلی پس از آتش‌سوزی موثر باشند اما نیازمند مطالعه طولانی‌مدت‎‌تر در عرصه‌های جنگلی با ویژگی‌های متفاوت است.
کلیدواژه ها
موضوعات