مدلسازی مکانی بخش فرسایش پذیر بادی خاک (EF) در بستر تالاب بین المللی هامون
پذیرفته شده برای پوستر
کد مقاله : 1549-ISSC19
نویسندگان
1دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده آب و خاک؛ دانشگاه زابل، زابل، ایران
2دانشگاه زابل
چکیده
فرسایش خاک یک مسئله جدی در اکوسیستم وکشاورزی است که مطالعات در مورد فرسایش پذیری بادی اطلاعات مهم وکلیدی برای پایداری مدیریت اراضی به ما می دهد فرسایش خاک تابعی از خصوصیات عامل فرساینده وفرسایش پذیری است ویکی از عوامل مهم در تخمین درست مقدار فرسایش خاک ارائه راهکار ها ی برای مبارزه با آن است از این رو این پژوهش با هدف تهیه نقشه فرسایشپذیری بادی خاک بخشی از تالابهای بین المللی هامون انجام شد. برای این منظور حدود 199 نقطه با روش نظارت شده تصادفی از سطح خاک (10-0 سانتی-متری) در بخشهای واقع در ایران تالاب هامون انتخاب و مورد نمونهبرداری قرار گرفت. بخش فرسایشپذیر بادی (EF) نمونهها و به همراه برخی خصوصیات خاک با بکارگیری روشهای استاندارد اندازهگیری شدند. نتایج نشان داده است که بهترین روش بین مدلهای تغیر نمای برای EF مدل کروی بود و تناسب مکانی برای این فاکتور در کلاس تناسب متوسط قرار دارد. ارزیابی مدلهای زمین آماری نیز نشان داد که روش کوکریجینگ با متغیر کمکی SAR بهترین روش برای مدلسازی مکانی بخش فرسایش پذیر خاک نسبت به روش کریجینگ وIDW است. از منظر پهنهبندی بخش فرسایش پذیر خاک نیز بخشهای شمال شرق تالاب و مناطقی در غرب آن بیشترین حساسیت را به فرسایش بادی نشان دادند.
کلیدواژه ها
موضوعات