اثر سطوح مختلف آبیاری، تراکم و نیتروژن بر عملکرد، ترکیب معدنی و کیفیت صمغ گیاه گوار (Cyamopsis tetragonoloba) در شرایط تنش خشکی
پذیرفته شده برای پوستر
کد مقاله : 1572-ISSC19 (R1)
نویسندگان
مالک تقی پور بیرگانی 1 ، محمدرضا مرادی تلاوت2 ، سید عطا الله سیادت3 ، آیدین خدایی جوقان4 ، سید امیر موسوی3
1دانشجوی دکتری تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی،
2هیات علمی دانشگاه خوزستان
3هیات علمی
4هیت علمی
چکیده
در شرایط خشک و نیمهخشک ایران، کمبود آب عامل اصلی محدودکننده تولید محصولات کشاورزی است. گیاه گوار به دلیل مقاومت بالا در برابر خشکی و گرما، کاربرد صنعتی و دارویی و قابلیت تثبیت نیتروژن خاک، گزینه مناسبی برای کشت در این مناطق محسوب میشود. این پژوهش به بررسی اثر سطوح مختلف آبیاری، تراکم بوته و کود نیتروژن بر عملکرد دانه، ارتفاع بوته، میزان صمغ و غلظت عناصر غذایی (فسفر، پتاسیم، مس، روی و آهن) گوار پرداخت. طرح آزمایشی فاکتوریل با سه تکرار در شوشتر اجرا شد و سطوح آبیاری (50، 100 و 200 میلیمتر تبخیر)، تراکم بوته (30 تا 120 بوته در مترمربع) و نیتروژن (0 تا 75 کیلوگرم در هکتار) بررسی گردید. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه، غلظت فسفر و پتاسیم و تولید صمغ در شرایط آبیاری 50 میلیمتر تبخیر و تراکم پایین تا متوسط همراه با نیتروژن بالا حاصل شد، در حالی که تنش آبی و تراکم بالا و کمبود نیتروژن کمترین مقادیر را ایجاد کردند. این یافتهها اهمیت مدیریت یکپارچه آبیاری، تراکم کاشت و تغذیه نیتروژنی را در بهبود عملکرد کمی و کیفی گوار و افزایش بهرهوری سیستمهای کشاورزی در مناطق خشک و نیمهخشک تأیید میکند.
کلیدواژه ها
موضوعات