اثرات همافزای بیوچار نخل خرما و کود دامی بر بهبود خاک شور و رشد ذرت (.Zea mays L)
پذیرفته شده برای پوستر
کد مقاله : 1678-ISSC19 (R1)
نویسندگان
دانشگاه سراوان
چکیده
بهبود بهرهوری خاکهای شور در مناطق خشک نیازمند راهکارهای مدیریتی یکپارچه است. این پژوهش با هدف ارزیابی اثرات اصلی و متقابل سطوح مختلف بیوچار حاصل از ضایعات نخل خرما و کود دامی (گاوی) بر خصوصیات یک خاک شور با بافت سبک و عملکرد گیاه ذرت اجرا شد. آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با دو فاکتور و سه تکرار در گلخانه انجام گردید. فاکتور اول شامل سه سطح بیوچار (صفر، ۲ و ۴ درصد وزنی) و فاکتور دوم شامل سه سطح کود دامی پوسیده (صفر، ۱۵ و ۳۰ گرم بر کیلوگرم) بود. نتایج نشان داد که هر دو اصلاحکننده به تنهایی اثرات مثبتی بر خاک و گیاه داشتند، اما بیشترین تاثیر ناشی از اثر متقابل آنها مشاهده شد. بیشترین وزن خشک کل ذرت به میزان 51 گرم در گلدان و کمترین میزان هدایت الکتریکی خاک ( 5/9 دسی زیمنس بر متر) در تیمار ترکیبی ۴ درصد بیوچار و ۳۰ گرم بر کیلوگرم کود دامی به دست آمد که نشاندهنده همافزایی مثبت و معنیدار (p˂0.05) بین این دو اصلاحکننده است. در این تیمار، زیستتوده ذرت بیش از ۱۲۰درصد نسبت به شاهد افزایش یافت. مطالعه نشان داد که کاربرد تلفیقی بیوچار و کود آلی، در نسبتهای بالاتر، میتواند یک استراتژی مدیریتی بسیار کارآمد برای کاهش تنش شوری و افزایش همزمان حاصلخیزی و تولید در خاکهای حاشیهای مناطق خشک باشد.
کلیدواژه ها
موضوعات