تغییرات جمعیت قارچ‌های مایکوریزایی خاک پس از آتش‌سوزی در جنگل‌های زاگرس

پذیرفته شده برای پوستر

کد مقاله : 1098-ISSC19

¹دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

²دانشیار گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

³استادیار گروه مهندسی منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

قارچ‌های مایکوریزا نقش اساسی در ارتقاء رشد و مقاومت گیاهان جنگلی از طریق همزیستی با ریشه‌ها دارند و به حفظ پایداری اکوسیستم‌های خاکی کمک می‌کنند. این پژوهش به بررسی تأثیر آتش‌سوزی‌های فصلی بر جامعه قارچ‌های مایکوریزا در جنگل‌های زاگرس منطقه لرینی کرمانشاه پرداخت. نمونه‌برداری‌های خاک از مناطق سوخته و شاهد در پنج مرحله زمانی انجام و شاخص‌های بوم‌شناختی مانند غنا، چیرگی، تنوع و یکنواختی قارچ‌ها محاسبه شدند. نتایج نشان داد که آتش‌سوزی باعث افزایش معنی‌دار غنا و تنوع قارچ‌های مایکوریزا در فصل بهار و مناطق سوخته شده است، اما تأثیر قابل‌توجهی بر شاخص یکنواختی نداشت. تغییرات شاخص‌های قارچی به عوامل محیطی چون دما، رطوبت و ترکیب شیمیایی خاک مرتبط بوده و آتش‌سوزی باعث بازآرایی جامعه قارچی و تسلط گونه‌های مقاوم و فرصت‌طلب گردید. یافته‌ها بر اهمیت بررسی همزمان اثرات فصلی و مکانی آتش‌سوزی برای درک بهتر تغییرات اکولوژیکی قارچ‌های مایکوریزا تأکید دارند و نشان می‌دهند که مدیریت پایدار جنگل‌های زاگرس باید به نقش قارچ‌های مایکوریزا و تأثیرات آتش‌سوزی توجه ویژه‌ای داشته باشد.

آتش‌سوزی؛ شاخص‌های بوم‌شناختی؛ جنگل‌های زاگرس؛ قارچ مایکوریزا؛ تنوع زیستی

ویژگی ها و فرآیندهای خاک