بهبود عملکرد کمی و کیفی اسانس گل محمدی تحت تأثیر مدیریت تلفیقی تغذیه گیاهی
پذیرفته شده برای پوستر
کد مقاله : 1240-ISSC19
نویسندگان
1مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان قزوین
2موسسه تحقیقات خاک و آب
چکیده
گل محمدی (Rosa damascena Mill.) یکی از مهمترین گیاهان معطر و دارویی است که اسانس آن کاربرد گستردهای در صنایع عطرسازی، دارویی و آرایشی دارد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر انواع کودهای آلی، زیستی و شیمیایی بر عملکرد کمی و کیفی اسانس گل محمدی در شرایط مزرعهای انجام شد. آزمایش در سال زراعی ۱۴۰۲–۱۴۰۱ در استان البرز و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با ۹ تیمار کودی و سه تکرار اجرا گردید. تیمارها شامل ترکیبات مختلفی از کودهای شیمیایی (اوره، فسفات و پتاسیم)، کود گاوی پوسیده، اسید هیومیک و کود زیستی فلاویت بودند. نتایج نشان داد تیمارهای کودی بهویژه تیمار تلفیقی کود گاوی و فلاویت (T7) ، موجب افزایش چشمگیر درصد اسانس نسبت به تیمار شاهد شد (047/0٪ در مقابل 017/0٪). همچنین، ترکیبات اصلی اسانس شامل سیترونلول، ژرانیول، نرول و لینالول در تیمارهای مختلف تغییرات قابلتوجهی نشان دادند، بهطوریکه بیشترین درصد سیترونلول (45/55٪) در تیمار T5 و بیشترین ژرانیول (81/21٪) در تیمار شاهد مشاهده شد. نتایج این تحقیق نشان میدهد که استفاده از تیمارهای تلفیقی، بهویژه ترکیب کودهای آلی و زیستی در کنار کودهای شیمیایی، میتواند در بهبود عملکرد کمی و کیفی اسانس گل محمدی مؤثر باشد و بهعنوان روشی پایدار برای تغذیه این گیاه توصیه گردد.
کلیدواژه ها
موضوعات