بررسی مدیریت و اصلاح خاک‌های شور و قلیا در مناطق خشک و بیابانی

پذیرفته شده برای پوستر

کد مقاله : 1450-ISSC19 (R2)

¹استادیار دانشکده کویرشناسی دانشگاه سمنان

²Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources

افزایش سطح خاک‌های شور و قلیا به‌ویژه در مناطق خشک، چالشی جدی برای پایداری کشاورزی و منابع طبیعی محسوب می‌شود. در این مطالعه، ضمن بررسی منشأ طبیعی و انسانی شوری خاک، به معرفی روش‌های مختلف اصلاحی پرداخته شده است. بررسی ها نشان می‌دهند، که به‌کارگیری هم‌زمان روش‌های فنی (نظیر زهکشی و آبشویی)، شیمیایی (مانند گچ و مواد آلی) و زیستی (از جمله بیوچار و گیاهان مقاوم به شوری)، می‌تواند به بهبود خواص فیزیکی و شیمیایی خاک و افزایش بهره‌وری کمک کند. همچنین فناوری‌های نوظهور نظیر میکروبیولوژی خاک و سیستم‌های نوین تهویه، افق‌های جدیدی در مدیریت خاک‌های شور گشوده‌اند. این تحقیق بر لزوم طراحی راهبردهای جامع، با رویکردی بین‌بخشی و مبتنی بر شرایط اقلیمی تأکید دارد، تا مدیریت پایدار اراضی شور به‌طور مؤثر تحقق یابد.

اصلاح خاک؛ شوری و قلیائیت؛ فناوری‌های نوین؛ مدیریت پایدار؛ مواد آلی و شیمیایی

خاک‌های شور و سدیمی