ظرفیت‌ها و موانع اجرائی استقرار زیست‌بوم‌های شورورزی در کشور

پذیرفته شده برای ارائه شفاهی

کد مقاله : 1713-ISSC19

عضو هیئت علمی مرکز ملی تحقیقات شوری

شورورزی فناوری همزیستی با پدیده شوری و سازگاری با تغییرات اقلیمی است که به‌عنوان یک زیست‌بوم و یا صنعت نیز مطرح می‌باشد. اساس این فناوری، استفاده بهینه، پایدار و اقتصادی از آب‌های شور و بسیار شور است و نقش مهمی در تامین بخشی از علوفه، پروتئین و روغن مورد نیاز کشور، امنیت غذایی و حل برخی مسائل نظیر ریزگردها، تخریب اراضی، ماندابی، فرسایش بادی، آلودگی خاک و مهاجرت افراد به سمت مراکز جمعیتی دارد. لیکن، چالش‌ها و الزاماتی بر سر راه توسعه این فناوری در کشور وجود دارد. یکی از مهمترین این چالش‌ها، تاثیر کاربرد منابع آب شور بر پایداری سامانه از لحاظ زیست‌محیطی است که اهمیت مطالعات اولیه و سازگاری سامانه شورورزی با زیست‌بوم منطقه را گوشزد می‌نماید. الزامات توسعه شورورزی شامل معرفی ارقام سازگار، تامین کافی بذر، توسعه مکانیزاسیون، تکمیل زنجیره ارزش و تعریف کاربر نهایی است که می‌تواند از طریق همکاری نهادهای تصمیم‌گیر و سیاست‌گذار، موسسات تحقیقاتی، دانشگاه‌ها، مراکز نخبگانی و بخش‌های خصوصی تامین گردد.

آب دریا؛ جنبه‌های زیست‌محیطی؛ زنجیره ارزش؛ شورزیست؛ کشاورزی شور؛ مدیریت تلفیقی

خاک‌های شور و سدیمی