ضرورت ساماندهی مدیریت لجن فاضلاب بهداشتی/سپتاژ در ایران با رویکرد اقتصاد چرخشی

پذیرفته شده برای پوستر

کد مقاله : 1598-ISSC19 (R1)

کارمند

با وجود تمرکز سیاست‌های توسعه‌ای ایران بر ایجاد شبکه‌های متمرکز جمع‌آوری و تصفیه فاضلاب، واقعیت آماری و میدانی نشان می‌دهد که بخش عمده‌ای از جمعیت شهری و تقریباً تمام جمعیت روستایی کشور همچنان به سیستم‌های غیرمتمرکز مدیریت فاضلاب بهداشتی در محل، مانند سپتیک‌تانک‌ها و چاه‌های جذبی، وابسته هستند. این وابستگی نه یک وضعیت موقت، بلکه یک واقعیت پایدار و رو به رشد است که توسط سازمان جهانی بهداشت (WHO) نیز پیش‌بینی شده و تخمین زده می‌شود تا سال ۲۰۳۰، نیمی از جمعیت جهان به این سیستم‌ها متکی خواهند بود. در ایران، عدم به رسمیت شناختن این بخش از زنجیره خدماتی بهداشتی، منجر به ایجاد خلأ قانونی، نهادی و اجرایی شده است. تبصره ۴ ماده ۲ قانون مدیریت پسماند، با ابهام در تعریف "لجن کم‌رطوبت"، نمونه بارز این عدم شفافیت است که مسئولیت‌های اجرایی را میان دستگاه‌های مختلف مبهم و ناکارآمد کرده است. این مطالعه با استناد به یافته‌های پژوهش میدانی در استان اردبیل و مرور منابع جهانی، لزوم به رسمیت شناختن و ساماندهی مدیریت فاضلاب بهداشتی در محل را به عنوان یک ضرورت ملی بیان می‌کند. این به رسمیت شناختن، تنها به منظور جلوگیری از آلودگی محیط زیست و حفظ سلامت عمومی نیست، بلکه فرصتی مغتنم برای پیاده‌سازی اصول اقتصاد چرخشی از طریق بازیافت منابع و ایجاد مشاغل پایدار است.

آلودگی محیط زیست؛ اردبیل؛ اقتصاد چرخشی؛ قانون‌گذاری و مدیریت فاضلاب بهداشتی در محل

آلودگی خاک، آب و محیط زیست