مقایسه عملکرد کشت تناوبی گندم- با افزودن کود گوکرد نسبت به شرایط مرسوم کشاورز (بدون کود گوگرد) در شهرستان ری
پذیرفته شده برای پوستر
کد مقاله : 1658-ISSC19 (R1)
نویسندگان
مهدی صادقی پورمروی 1 ، هادی اسدی رحمانی2 ، تیمور قاسمی3 ، سید کریم موسوی4 ، آبتین عرب امینی5 ، فاطمه زارع ارنانی6 ، مهدی جلالی7
1مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران
2موسسه تحقیقات خاک و آب
3سازمان جهاد کشاورزی استان تهران
4مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان
5بهره بردار بخش کشاورزی، شهرستان کهریزک
6مرکز تحقیقات آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران
7مرکز خدمات کشاورزی کهریزک
چکیده
استفاده از کود گوگرد، ضمن تامین نیاز تغذیهای گیاه به عنصر پرمصرف گوگرد به فرم یون سولفور و سولفات، با تغییر پ- هاش موضعی خاک در منطقه ریزوسفر به جذب بهتر عناصر کممصرف نیز منجرمیگردد. بر این اساس طی یک پروژه تحقیقی- ترویجی در یک از مزارع منتخب مدیریت ترویج سازمان جهاد کشاورزی استان تهران واقع در شهرستان کهریزک اثر کاربرد کود گوگرد با کرت شاهد (بدون مصرف کود گوگرد) مورد مقایسه قرار میگیرند. بر این مبنا، در یک کرت با مساحت ابعاد1500 متر مربع اقدام به کشت گندم و در کشت بعدی ذرت علوفه ای انجام میگیرد.کود گوگرد در مرحله قبل از کشت گیاه با 2 درصد مایه تلقیح تیوباسیلوس به خاک اضافه میگردد و با استفاده از کودپاش سانتریفیوژ و دیسک عمیق، کود گرانول گوگرد به عمق توسعه ریسه (ریزوسفر) منتقل میگردد. در یک سال زراعی، در کشت گندم نیز مصرف 750 تا 1000 کیلوگرم گوگرد در هکتار توصیه می شود. بر اساس نتایج سال اول پژوهش، کاربرد کود گوگرد بر عملکرد گندم در سطح 1 درصد، اثر معنی دار داشت. مقایسه میانگین به روش دانکن نیز نشان داد تیمار شاهد (با میانگین عملکرد 4203 کیلوگرم در هکتار) عملکرد کمتری در مقایسه با تیمار کود گوگرد (با میانگین عملکرد 5333 کیلوگرم در هکتار) داشت.
کلیدواژه ها
موضوعات